Gouden jeugdkamp Toxandria in Bakel

23-06-2019
In het weekend van 21-22-23 juni gingen de jongste jeugdteams van Toxandria voor de 50ste keer op kamp. Op de parkeerplaats bij het sportpark was het een gezellige drukte, auto’s werden volgepakt met tassen, koffers, slaapzakken en dit keer ook matrassen of luchtbedden. De kinderen in de auto’s en nog even zwaaien naar vaders en moeders; gas erop naar Bakel! Het enthousiasme in de auto was groot er werd druk gelachen en gekeet.
Aangekomen op locatie werd het kamp door Roel geopend. Daar kwamen wij tot de conclusie dat Henk de enige van de aanwezigen was die kon zeggen dat hij bij het allereerste Toxandria kamp, 50 jaar geleden, ook aanwezig was ! Daarna konden de tipitenten ingericht worden. Lees: de luchtbedden moesten worden opgepompt. Gelukkig was er een compressor meegesmokkeld, waardoor het in de meeste gevallen een fluitje van een cent was (zijn er altijd mensen met een dubbeldik -mega hoog- luchtmatras -omdat-ze-anders-niet-kunnen-slapen, toch Paul??).
Na de klus was ’t tijd om te spelen op de opblaasbare stormbaan. Ondertussen werd in het bos het traditionele bosspel uitgezet. Helaas werd dit bij het starten verstoord door onverwachte “gasten” en werden wij min of meer gedwongen het spel af te lassen. Het verhaal had iets te maken met (een soort van) “paintbal”….., wij kozen eieren voor ons geld en keerden terug naar het kampveld. Gelukkig is de leiding niet voor 1 gat gevangen en werd het grasveld ingericht met een levend kwartetspel. Inmiddels was de schemer ingevallen en werd het kampvuur ontstoken. Al snel verzamelde iedereen zich rondom het knapperende vuurtje. Moppen en sterke verhalen werden uit de mouw geschud. De tijd verstreek en langzaamaan gingen de eerste kinderen richting luchtbed. Rond de klok van 2:30 uur was het stil in kamp Toxandria.
Het werd een korte en ijskoude nacht. Waar de temperatuur overdag tot tropische hoogte steeg, zakte het kwik de eerste nacht naar, voor ons gevoel, ’n syberisch dieptepunt. In slaap vallen viel niet mee. Het was serieus koud in de tipi, zelfs de man die het nooit koud heeft moest ’s ochtend toegeven dat hij het koud had gehad en kamperen toch echt niks voor hem is! Rond een uurtje of 5:00 werden wij vrolijk gewekt door de kraaiende hanen des huizes die in standje zomertijd stonden…. Met als gevolg dat wij gezellig om 6:00 uur met z’n allen buiten in het ochtendzonnetje aan een ontbijtje zaten. Ach ja, dan heb je nog iets aan je dag. In de ochtend werd in het bos alsnog het bosspel gespeeld, die paintballers zouden nu toch wel klaar zijn aldus de kinderen. Een schatkaart werd er verdiend met een speurtocht, waarna een heuse schat werd opgegraven.
In de middag stond een 6-kamp op het programma. De zon brandde fel hoog aan de strak blauwe lucht, maar het enthousiasme van de kinderen en leiding was er niet minder om. Een dikke laag zonnebrand doet wonderen. Ondertussen was het voor de leiding een uitdaging geworden om de mega pan ranja gevuld te houden.
Moe maar voldaan schoof iedereen aan bij de bbq, nadat de buikjes gevuld waren en de batterijtjes weer opgeladen, zochten wij het bos nog maar eens op om de verstopte vreemde dieren op hun geluid te vinden. Gelukkig werd iedereen gevonden. En geheel volgens goed campinggebruik werd er een bingo georganiseerd, met heuse ballenmolen en prachtige prijzen! Sommige hadden mazzel en vielen in de prijzen, anderen waren wat minder gelukkig in de getallen reeks. Er werd gebingoot tot de prijzen op waren en de getallen op de ballen eigenlijk niet meer te zien waren…..of lag dat aan mij??? Dus….tijd om het kampvuur nog maar eens aan te maken. Hier en daar knorde er een maag (hoe is het mogelijk), gelukkig waren er nog genoeg hamburgers en frikandellen over. Dus onze grillmasters zochten hun plek weer op achter de bbq. De berg hamburgers en frikandellen verdween als sneeuw voor de zon. Niets is zo lekker als een hamburgertje om 24 uur ’s nachts bij een knapperend vuurtje, toch? En met volle buik slaap je lekkerder. Het werd een nacht met betere temperatuur dan de eerste nacht. Ook de haan hield zich koest, of wij hebben het gewoon niet gehoord?
Om 8 uur ontwaakte de eerste, wat een luxe. De temperatuur steeg al snel weer tot tropische waarde. Toch was het geplande voetbaltoernooi een succes, goed drinken, frisse appeltjes en komkommers tussen door zorgden voor verkoeling.
Na de traditionele frietjes werden gevonden voorwerpen bij de rechtmatige eigenaar terugbezorgd. Ook het restje zonnebrand 50+ kreeg een nieuwe eigenaar; uiteraard voor Henk de enige 50+ -er aanwezig.
De terugweg in de auto is het rustig, zeg maar stil, ik kijk in de achteruitkijkspiegel en zie vermoeide rode koppies, op de bijrijder stoel is er al 1 in slaap gevallen……..ja dit was een geslaagd Tox -kamp!
Tot volgend jaar bij de 51ste editie!

Foto's gemaakt door René Verkuijlen.

Foto Album Klik Hier
Terug naar overzicht
Sponsors
Advertenties